ຄູ່ມືການດໍາລົງຊີວິດໃນເກົາຫລີ

ໃນປະເທດເກົາຫຼີ ທີ່ຢູ່ອາໄສໄດ້ແກ່ເຮືອນດ່ຽວ, ອາພາດເມັ້ນ, ສະຕູດີໂອ (ໃນພາສາເກົາຫຼີເອີ້ນວ່າ “ອ໋ອບຟິດໂທ”), ເຮືອນ Multiplex, ເຮືອນທີ່ມີີຫຼາຍຄອບຄົວອາໄສຢູ່ນຳກັນ, ແລະ ອື່ນໆ. ໃນປະຈຸບັນປະຊາຊົນເກົາຫຼີ ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນຕົວເມືອງ ມັກຢູ່ໃນທີ່ຢູ່ອາໄສທີ່ມີຫຼາຍ ຫ້ອງເຊັ່ນ: ອາພາດເມັ້ນ ເພື່ອຄວາມສະດວກສະບາຍກ່ວາ. ຄົນເກົາຫຼີ ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນໃນ ການເປັນ ເຈົ້າຂອງບ້ານຂອງຕົນເອງ. ລາຄາ ເຮືອນໃນປະເທດເກົາຫຼີ ແພງຫຼາຍ ແລະ ເຮືອນໃນເມືອງຫຼວງ ກໍ່ແພງກ່ວາໃນ ເຂດຊົນນະບົດຫຼາຍ.

ເມື່ອທ່ານຊື້ເຮືອນ ທ່ານຕ້ອງເບິ່ງຕຳແໜ່ງການຕັ້ງເຮືອນ, ທິດທາງ, ຄວາມສະດວກໃນການເຂົ້າເຖິງເຮືອນ, ສະພາບແວດລ້ອມ ອ້ອມຂ້າງ ແລະ ອື່ນໆ. ເມື່ອທ່ານຕັດສິນໃຈຊື້ເຮືອນ ທ່ານຕ້ອງເກັບສຳເນົາໃບຢັ້ງຢືນ ສັງຫາລິມະຊັບເພື່ອກວດ ສອບຄວາມ ເປັນເຈົ້າຂອງ, ປະກອບເຂົ້າ ໃນການເອົາໄປຊວດຈຳເງິນກູ້ຕ່າງໆ ແລະ ອື່ນໆ ເພື່ອຫຼີກລ້ຽງບໍ່ໃຫ້ທ່ານເສຍ ຜົນປະໂຫຍດ ແລະ ສຸດທ້າຍ ເມື່ອທ່ານເຊັນສັນຍາຊື້ເຮືອນ ຕ້ອງຮັບປະກັນວ່າທ່ານປະກອບຂໍ້ມູນທີ່ຈຳເປັນທັງໝົດໃສ່ໃນສັນຍາ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ທ່ານ ເສຍປຽບ.

ການເຊົ່າເຮືອນໃນປະເທດເກົາຫຼີ ຈະແຕກຕ່າງຈາກປະເທດອື່ນ ໂດຍຕ້ອງຈ່າຍຍເງິນມັດຈໍາໃຫ້ເຈົ້າຂອງເຮືອນ ເພື່ອເປັນການມັດຈໍາລະ ຫວ່າງຊ່ວງທີ່ເຂົ້າພັກ. ເມື່ອສັນຍາຄົບກຳນົດ ກໍ່ຈະໄດ້ຮັບເງິນມັດຈໍາທັງໝົດຄືນ ສາມາດເຊົ່າເຮືອນໄດ້ທັງຫຼັງ ຫຼື ເຊົ່າພຽງບາງສ່ວນກໍ່ໄດ້ (ເຊົ່າ 1 ຊັ້ນ, 1-2 ຫ້ອງ ແລະ ອື່ນໆ). ຖ້າຕ້ອງການເຊົ່າທັງຫຼັງ ເງິນມັດຈຳຈະແມ່ນປະມານ 40 – 80% ຂອງມູນຄ່າເຮືອນ. ສັນຍາເຊົ່າ ເຮືອນ ປົກກະຕິຈະແມ່ນໃນໄລຍະ 2 ປີ (1 ປີສຳລັບເຮືອນອ໋ອບຟິດໂທ) ແລະ ຕາມກົດໝາຍ ເຈົ້າຂອງເຮືອນເຊົ່າບໍ່ສາມາດ ຢຸດສັນຍາ ກ່ອນຄົບ 2 ປີ ຫາກຜຼ້ເຊົ່າບໍ່ຍິນຍອມ (ຜູ້ເຊົ່າໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງໂດຍກົດໝາຍ). ນອກຈາກນີ້ ອີກຄວາມໝາຍໜຶ່ງແມ່ນ ຜູ້ເຊົ່າສາມາດອາໄສຢູ່ໃນເຮືອນເປັນເວລາ 2 ປີໄດ້ ເຖິງແມ່ນວ່າສັນຍາເຊົ່າພຽງ 1 ປີກໍ່ຕາມ.

ເນື່ອງຈາກພາວະການຖົດຖອຍໃນຕະຫຼາດທີ່ຢູ່ອາໄສ ແລະ ແນວໂນ້ມອັດຕາດອກເບ້ຍຕໍ່າ ທີ່ຍັງຄົງສະພາບຕໍ່ໄປ ເມື່ອບໍ່ນານມານີ້ ກນເຊົ່າ ເຮືອນໃນປະເທດເກົາຫຼີ ໄດ້ປ່ຽນລະບົບການເຊົ່າຈາກຢຽນເຊ (ລະບົບການມັດຈໍໍາ) ທີ່ໄຊ້ກັນມາກ່ອນໜ້ານັ້ນ ໃຫ້ເປັນລະບົບການໜຶ່ງໃນ ແບບຢຽນເຊ (ລະບົບການມັດຈໍາເຄິ່ງໜຶ່ງ) ເຊິ່ງຈະລວມເຖິງເງິນມັດຈໍາກັບຄ່າເຊົ່າລາຍເດືອນ ເພື່ອເປັນຫຼັກຄໍ້າປະ ກັນໃຫ້ແກ່ເຈົ້່າ ຂອງເຮືອນ ໂດຍໃນປະຈຸບັນ ເຮືອນສາມຫຼັງໃນສິບຫຼັງ ໄດ້ໃຫ້ເຊົ່າພາຍໃຕ້ລະບົບການມັດຈໍາເຄິ່ງໜຶ່ງ ໂດຍຜູ້ເຊົ່າຄິດໄລ່ຄ່າເຊົ່າລາຍ ເດືອນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ ທຽບເທົ່າກັບຄ່າມັດຈໍາທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ (200% ຂອງອັດດອກເບ້ຍເງິນນຝາກທະນາຄານ) ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ ສົມມຸດວ່າພາຍ ໃຕ້ອັດຕາດອກເບ້ຍ ທີ່ສູງກ່ວາ ເງິນມັດຈຳຈະເພີ່ມຂຶ້ນຈາກ 300 ລ້ານວອນເປັນ 400 ລ້ານວອນຕະລອດສອງປີ ໂດຍຜູ້ເຊົ່າແບ່ງ 100 ລ້ານວອນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນນີ້ ເປັນຄ່າເຊົ່າລາຍເດືອນ 400,000 ວອນເຖິງ 600,000 ວອນ ແລະ ເງິນມັດຈຳ 300 ລ້ານວອນ ແລະ ຄ່າເຊົ່າລາຍເດືອນ 400,000 ເຖິງ 600,000 ວອນ.

ທ່ານສາມາດເຊົ່າທີ່ພັກອາໄສເປັນລາຍເດືອນໄດ້ ໂດຍຍັງຕ້ອງຈ່າຍຄ່າມັດຈໍາເລັກໜ້ອຍ ເຊິ່ງນ້ອຍກ່ວາຄ່າເຊົ່າ ຂໍ້ດີ ກໍ່ຄືສາມາດຕໍ່ລອງ ຄ່າມັດ ຈໍາໄດ້ ໂດຍຂຶ້ນກັບໄລຍະເວລາທີ່ເຊົ່າ ຫາກສາມາດຈ່າຍເງິນຄ່າເຊົ່າໄດ້ສູງຂຶ້ນ ເງິນມັດຈຳກໍ່ຈະໜ້ອຍລົງ ປົກກະຕິແລ້ວເງື່ອນໄຂ ຂອງວອນເຊນັ້ນ ຂຶ້ນກັບຂະໜາດ, ຈໍານວນຫ້ອງ ແລະ ສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກອື່ນໆ ບໍ່ວ່າຈະແມ່ນການເຊົ່າເໝົາຕາມສັນຍາ ຫຼື ເຊົ່າແບບລາຍເດືອນກໍ່ຕາມ, ສໍາລັບເຮືອນແບບ Multiplex ແລະອ໋ອບຟິດໂທຫຼາຍແຫ່ງນັ້ນມັກຈະມີເຄື່ອງ ໃຊ້ໃນເືອນໃຫ້ຢູ່ແລ້ວເຊັ່ນຕູ້ ເຢັນແລະຈັກ ຊັກຜ້າ ແລະ ອື່ນໆ ເປັນຕົ້ນ.

ເປັນທີ່ພັກທີ່ຈັດໂດຍຍບໍລິສັດຫຼື ໂຮງຮຽນ ສໍາລັບຜູ້ເຂົ້າຝຶກອົບຮົມເຕັກໂນໂລຊີການລົງທຶນຂອງຕ່າງປະເທດ (D-3], ແລະ ຄົນງານທີ່ ເຂົ້າ ມາເຮັດວຽກໃນປະເທດເກົາຫຼີ ຜ່ານລະບົບການອະນຸຍາດການຈ້າງງານ ເຊິ່ງມີວີຊ້າອະນຸຍາດໃຫ້ເຮັດວຽກທີ່ບໍ່ຖືເປັນອາຊີບ (E-9],ເຊິ່ງບາງ ບໍລິສັດກໍ່ອາດຈັດຫໍພັກໃຫ້ ແຕ່ບາງບໍລິສັດກໍ່ອາດບໍ່ຈັດໃຫ້.

ການຊອກຫາຫ້ອງ ຫຼື ເຮືອນທີ່ຈະພັກຢູ່ໃນປະເທດເກົາຫຼີນັ້ນ ມີຫຼາຍໆວິທີດ້ວຍກັນ. ວິທີທຳອິດ ເຮົາ ອາດເບິ່ງຈາກໃບໂຄສະນາເຊົ່າເຮືອນ ທີ່ຕິດຕາມແຄມທາງ ເຂົ້າໄປຫາເຈົ້າຂອງເຮືອນໂດຍກົງ ແຕ່ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ຄົນສ່ວນຫຼາຍ ມັກຈະເຂົ້າໄປຫາບໍລິສັດສັງຫາລິມະຊັບ. ຖ້າເຮົານຳໃຊ້ບໍລິສັດນາຍໜ້າດ້ານອະສັງຫາລິມາຊັບ, ບໍລິສັດ ຈະກວດກາເບີ່ງບັນດາຂໍ້ຜູກມັດຕ່າງໆ ແທນທ່ານ, ພ້ອມທັງ ຊ່ວຍກະກຽມສັນຍາເຊົ່າເຮືອນໃຫ້ພ້ອມ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ເຮົາ ສາມາດຊອກເຮືອນໄດ້ຢ່າງປອດໄພ. ຖ້າເຮົານຳໃຊ້ບໍລິສັດ ນາຍໜ້າ ດ້ານສັງ ຫາລິມະຊັບ, ເຮົາຕ້ອງໄດ້ຈ່າຍຄ່າທຳນຽມນາຍໜ້າ ຕາມລະບຽບການ ເພາະສະນັ້ນ, ກ່ອນຈະຮ້ອງຂໍບໍລິສັດນາຍໜ້າໃດ ຊອກເຮືອນໃຫ້, ຕ້ອງໄດ້ກວດເບີ່ງຄ່າທຳນຽມ ທາງອິນເຕີເນັດກ່ອນ.

ທ່ານຕ້ອງເຮັດສັນຍາເຊົ່າກັບເຈົ້າຂອງເຮືອນຕົວຈິງ ໃນສັນຍາຈະຕ້ອງລະບຸໄລຍະເວລາການເຊົ່າ, ເງິນມັດຈຳ, ຄ່າເຊົ່າລາຍເດືອນອື່ນໆ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ ບາງຄົນອາດຈະເຮັດສັນຍາກັບຜູ້ເຊົ່າກ່ອນໜ້າ ແລະ ຈ່າຍເງິນມັດຈໍາໃຫ້ພວກເຂົາແທນການ ເຮັດສັນຍາໂດຍ ກົງກັບເຈົ້າຂອງ, ໃນກໍລະນີນີ້ ຫາກເຈົ້າຂອງເຮືອນບໍ່ເຫັນດີກັບສັນຍາ ກໍ່ບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບເງິນມັດຈຳຄືນ. ເພາະສະນັ້ນ, ຕ້ອງໄດ້ກວດເບີ່ງບັດປະຈໍາຕົວຂອງເຈົ້າຂອງເຮືອນ ແລະ ເອກະສານສໍາຄັນຂອງເຈົ້າຂອງເຮືອນ ຫຼື ຂອງບຸກຄົນທີ່ໄດ້ ຮັບມອບໝາຍ (ເຊັ່ນ ໃບຮັບຮອງຂອງຜູ້ມີກາປະທັບ ແລະ ໜັງສືມອບສິດເປັນຕົ້ນ) ໃຫ້ດີກ່ອນເຮັດສັນຍາ ໂດຍສາມາດກວດສອບບັດປະ ຈໍາຕົວຂອງ ເຈົ້າ ຂອງເຮືອນໄດ້ຈາກສຳເນົາທະບຽນອະສັງຫາລິມະຊັບ ເຊິ່ງສາມາດກວດຜ່ານທາງອິນນເຕີເນັດໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ ແລະ ຈະເປັນສິ່ງທີ່ ດີຫຼາຍທີ່ຈະກວດສອບໜັງສືຈົດທະບຽນອະສັງຫາລິມະຊັບ ໃຫ້ຮອບຄອບກ່ອນການຈ່າຍເງິນ ລະຫວ່າງການຈ່າຍເງິນ ແລະ ເມື່ອຈ່າຍເງິນແລ້ວ.

ກ່ອນຈະເຊັນສັນຍາ, ສິ່ງສຳຄັນ ຕ້ອງໄດ້ກວດເບິ່ງວ່າ ເຮືອນຫຼັງດັ່ງກ່າວ ມີບັນຫາຜິດປົກກະຕິ ຫຼືບໍ່. ຢູ່ໃນສະມຸດບັນຊີຈົດທະບຽນນັ້ນ ຈະມີການລະບຸ ຊື່ຂອງເຈົ້າຂອງເຮືອນ, ທີ່ຢູ່, ເນື້ອທີ່ເຮືອນ ລວມທັງໜີ້ສິນຂອງເຈົ້າຂອງເຮືອນ ຊຶ່ງສາມາດກວດເບີ່ງໄດ້. ສຳເນົາການ ຈົດທະບຽນນີ້, ເຮົາ ສາມາດຫາຮູ້ໄດ້ທາງອິນເຕີເນັດ ໂດຍຜ່ານເວັບໄຊ້ (www.iros.go.kr, ສະຖານທີ່ລົງທະບຽນ ທາງອີນເຕີ ເນັດຂອງສານສູງ) ຊຶ່ງ ທ່ານ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໄປທີ່ສຳນັກງານທະບຽນ. ໃນກໍລະນີ ທ່ານ ບໍ່ຮູ້ວິທີເຂົ້າໄປໃນອິນເຕີເນັດນັ້ນ, ສອບຖາມໝູ່ ເພື່ອນທີ່ເປັນເກົາຫຼີ ເພື່ອແນະນຳໃຫ້ກໍ່ໄດ້.

ຕາມກົດໝາຍແລ້ວ ມູນຄ່າມັດຈຳ ແມ່ນບໍ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ຢູ່ໃນກົດໝາຍ, ແຕ່ໂດຍທົ່ວໂປແລ້ວ ແມ່ນ 10% ຂອງມູນຄ່າທັງໝົດ. ຕົວຢ່າງວ່າ ເງິນມັດຈໍາທັງໝົດແມ່ນ 2 ລ້ານວອນ, ຄ່າມັດຈຳ ຈະແມ່ນ 2 ແສນວອນ. ສ່່ວນເຫຼືອ 1,8 ລ້ານວອນນັ້ນ ຈຶ່ງມາຕົກລົງກັນຊຳລະ ສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງ ພາຍຫຼັງເຂົ້າມາຢູ່ເຮືອນແລ້ວ. ແລະ ຈຳນວນທີ່ເຫຼືອ ແມ່ນຊຳລະໃນມື້ຍ້າຍເຂົ້າເຮືອນກໍ່ໄດ້. ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວ ຜູ້ເຊົ່າ ຈະຊຳລະຄ່າມັດຈຳ ເປັນຄັ້ງດຽວເລີຍ ໃນມື້ຍ້າຍເຂົ້າມາຢູ່ເຮືອນ. ສິ່ງສຳຄັນ ຕ້ອງເກັບໃບຮັບເງີນໄວ້ໃຫ້ດີ.

ບາງຄັ້ງທ່ານບໍ່ສາມາດຍ້າຍໄປຢູ່ບ່ອນອື່ນໄດ້ກ່ອນສັນຍາເຊົ່າເຮືອນເກົ່າ ຊິ້ນສຸດ. ໃນກໍລະນີນີ້ ເຈົ້າຂອງເຮືອນສາມາດຫັກຫຼຸດຈໍາ ນວນຕາມຄ່າເຊົ່າລາຍ ເດືອນຈົນເຖິງວັນຄົບກໍານົດໄດ້ຈາກເງິນມັດຈຳທັງໝົດ ແລ້ວຄືນເງິນທີ່ເຫຼືອໃຫ້ທ່ານ. ຍົກຕົວຢ່າງວ່າ: ທ່ານ ເຊົ່າຫ້ອງໜຶ່ງຢູ່ ໂດຍມັດຈໍາເງີນ 2 ລ້ານວອນ ແລະ ຄ່າເຊົ່າລາຍເດືອນແມ່ນ 150,000 ວອນ, ແຕ່ທ່ານ ຕ້ອງການຍ້າຍອອກ່ອນໝົດສັນຍາ 3 ເດືອນ. ໃນກໍລະນີແບບນີ້, ຖ້າມີຜູ້ມາເຊົ່າຕໍ່ຈາກທ່ານ ໃນທັນທີນັ້ນ ແມ່ນບໍ່ມີບັນຫາຫຍັງ, ແຕ່ຖ້າ ບໍ່ມີຜູ້ມາເຊົ່າຕໍ່ ເຈົ້າຂອງເຮືອນຈະຕັດເງີນຄ່າເຊົ່າທີ່ເຫຼືອ 3 ເດືອນ ທີ່ຕົກເປັນເງີນ 450,000 ວອນ(150,000 ວອນ x 3 ເດືອນ) ຈາກເງີນມັດຈຳແລ້ວ ຈຶ່ງຄືນຈຳນນວນເງີນມັດຈຳທີ່ເຫຼືອ 1,550,000 ວອນ ໃຫ້ທ່ານເທົ່ານັ້ນ ກໍ່ບໍ່ຖືວ່າ ຜິດກົດໝາຍ. ແຕ່ວ່າ, ໃນກໍລະນີ ທ່ານ ໄດ້ແຈ້ງລ່ວງໜ້າ ໜຶ່ງເດືອນ ໃຫ້ເຈົ້າຂອງເຮືອນຊາບວ່າ ຊິຍົກຍ້າຍອອກໄປແລ້ວ ກໍ່ຕາມ, ແຕ່ເຈົ້າຂອງເຮືອນ ບໍ່ຍອມສົ່ງຄືນເງີນມັດຈຳ ໂດຍອ້າງວ່າ ຍັງບໍ່ທັນມີຜູ້ມາເຊົ່າຕໍ່ນັ້ນ ຖືວ່າຜິດກົດໝາຍ. ຖ້າພົບກໍລະນີແບບນີ້, ທ່ານ ສາມາດ ຍື່ນຄຳຮ້ອງຟ້ອງທາງແພ່ງ ໄປຍັງສານ ເພື່ອຂໍເງີນຄືນໄດ້. ແຕ່ວ່າ ຂັ້ນຕອນການຮ້ອງຟ້ອງ ມີຄວາມສັບສົນຫຼາຍ, ສະນັ້ນ ຖ້າພົບກໍລະນີ ດັ່ງກ່າວ, ຢາກແນະນຳໃຫ້ທ່ານ ໄປປືກສາກັບອົງການໃຫ້ຄຳປືກສາທາງກົດໝາຍ(www.klac.or.kr,ອົງການບໍລິການຊ່ວຍເຫຼືອ ໃຫ້ຄຳປືກສາທາງກົດໝາຍ)

ພາຍໃຕ້ໂຄງການຊ່ວຍເຫຼືອດ້ານທີ່ພັກອາໄສພິເສດ, ຄອບຄົວຫຼາຍວັດທະນະທໍາ ຈະໄດ້ຮັບສິດທິພິເສດ ໃນການໃຊ້ທີ່ຢູ່ອາໄສພິເສດ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງມີການແຂ່ງຂັນກັບຜູ້ສະໝັກທົ່ວໄປ.

ເຮືອນສ່ວນຫຼາຍໃນປະເທດເກົາຫຼີ ຈະໃຊ້ແຮງດັນໄຟຟ້າ 220 ໂວນ ແລະ ຖ້າຫາກເຄື່ອງໃຊ້ໄຟຟ້າຂອງທ່ານເປັນ 110 ໂວນ ທ່ານຈຳເປັນ ຕ້ອງມີໝໍ້ແປງໄຟຈາກ 220 ໂວນເປັນ 110 ໂວນ

ເຮືອນທຸກຫຼັງຈະມີເບກເກີ້ວົງຈອນຮົ່ວລົງດິນ ເພື່ອປ້ອງກັນຄວາມສ່ຽງຈາກກະແສໄຟຟ້າຮົ່ວ ໃນເວລາທີ່ມີກະແສໄຟຟ້າໄຫຼເຂົ້າແຮງ ເກນໄປ ຫຼື ມີບັນຫາກັບທາງເດີນກະແສໄຟຟ້າ ເບກເກີ້ດັ່ງກ່າວກໍ່ຈະຕັດວົງຈອນໄຟຟ້ານັ້ນໃຫ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດ ແລະ ຖ້າມັນບໍ່ສາມາດ ເຮັດວຽກ ໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ກໍ່ອາດຈະພາໃຫ້ເກີດອັນຕະລາຍຂຶ້້ນມາໄດ້ ດັ່ງນັ້ນກ່ອນຈະຍ້າຍເຂົ້າ ແລະ ເພື່ອໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າມັນສາມາດ ເຮັດວຽກໄດ້ ຮຽບຮ້ອຍດີ ທ່ານຄວນຈະກວດສອບຢ່າງອບຄອບເສຍກ່ອນ ໂດຍການລອງກົດປຸ່ມທົດສອບເທົ່ານັ້ນເອງ (ປົກກະຕິແມ່ນ ປຸ່ມສີແດງ). ເວ ລາກົດປຸ່ມດັ່ງກ່າວ ລະດັບສະວິກຄວນຫຍັບລົງມາ ຖ້າມັນບໍ່ຫຍັບລົງ ສະແດງວ່າເບກເກີ້ນັ້ນເພ.

ໃນລະດູໜາວ ອາດມີຄວາມສ່ຽງໃນທໍ່ນໍ້າປະປາເຮັດໃຫ້ນໍ້າກ້າມ. ຂ້າງລຸ່ມນີ້ແມ່ນບາງຄຳແນະນໍາ ທີ່ສາມາດຊ່ວຍປ້ອງກັນ ບັນຫາດັ່ງກ່າວໄດ້:

ເມື່ອນຳໃຊ້ເຕົາແກັສ ເຊິ່ງສາມາດພົບໄດ້ໃນບ້ານເຮືອນສ່ວນຫຼາຍ ໃຫ້ກວດສອບວ່າແປວໄຟເປັນສີນ້ຳເງິນ. ຖ້າວ່າແປວໄຟເປັນສີແດງ ສະແດງວ່າມີບັນຫາ ຄວນປິດແກັສ ແລະ ກວດຫາສາເຫດ. ເຊັ່ນດຽວກັນຂະນະນຳໃຊ້ເຕົາແກັສ ຄວນເປີດແກັສຫຼັງຈາກເປີດວາວແກັສລະຫວ່າງກາງໃຫ້ສຸດແລ້ວເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອເລີກໃຊ້ງານເຕົາແກັສ ຄວນປີດວາວແກັສລະຫວ່າງກາງໃຫ້ສະໜິດ ແລະ ເປິດໜ້າຕ່າງເພື່ອລະບາຍອາກາດໃຫ້ພຽງພໍ.
ເມື່ອຂະນະໃຊ້ງານແກັສ LPG ຫຼື ແກັສໃນເມືອງ ການກວດສອບຄວາມປອດໄພຂອງແກັສເປັນສິ່ງສຳຄັນຫຼາຍ. ເພື່ອກວດສອບວ່າມີການຮົ່ວໄຫຼຂອງແກັສ ຫຼືບໍ ໃຫ້ປະສົມນ້ຳຢາລ້າງຈານກັບນ້ຳໃນອັດຄາສ່ວນ 1:1 ແລະ ທາບໍລິເວນຂໍ້ຕໍ່ທໍ່. ຖ້າບໍ່ມີປະຕິກະລິຍາໃດໆ ສະແດງວ່າປົກກະຕິ. ແຕ່ຖ້າມີຟອງເກີດຂຶ້ນ ສະແດງວ່າມີການຮົ່ວຂອງແກັສ ແລະ ຕ້ອງດຳເນີນການສ້ອມແປງທັນທີ. ບໍລິສັດແກັສດຳເນີນການກວດສອບຄວາມປອດໄພທຸກໆ 6 ເດືອນ ສຳລັບເຮືອນທີ່ໃຊ້ແກັສໃນເມືອງ (ອ່ານຄ່າມີດເຕີທຸກເດືອນ). ຖ້າເປັນໄປໄດ້ ຄວນຫຼີກລ່ຽງການອອກຈາກບ້ານໃນວັນທີ່ມີການກວດສອບ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ພາດການກວອສອບ.ການນຳໃຊ້ອຸປະກອນແກັສເຮັດອາຫານຜິດວິທີ ກໍ່ໃຫ້ເກີດອຸບັດຕິເຫດຮ້າຍແຮງຈຳນວນຫຼາຍ. ຄວນກວດສອບໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າໄຟດັບສະໜິດຫຼັງຈາກໃຊ້ງານ ແລະ ຄວນຝຶກໃຫ້ເປັນນິໄສ ໃນການປິດວາວທາງກາງໃຫ້ແໜ້ນທຸກຄັ້ງ.

ກະປ໋ອງແກັສບິວເທນໃຊ້ກັບເຕົາແກັສແບບພົກພາ. ການໃສ່ກະປ໋ອງແກັສບິວເທນບໍ່ຖືກຕ້ອງເປັນສາເຫດທີ່ພົບເຫັນປະຈຳ ທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດການຮົ່ວຂອງແກັສ ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າແປວໄຟນ້ອຍ ຫຼື ມີກິ່ນແກັສ ທ່ານຄວນກວດສອບຫາສາເຫດທັນທີ. ເຕົາແກັສພົກພາຕ້ອງໃຊ້ຕາມຂໍ້ກຳນົດດ້ານຄວາມປອດໄພ.
① ຫ້າມໃຊ້ກະທະປີ້ງຢ້າງທີ່ມີຂະໜາດໃຫຍ່ກວ່າເຕົາ.
② ຫ້າມວາງກະປ໋ອງແກັສບິວເທນໃຫ້ແປວໄຟ ຫຼື ເທິງເຕົາແມ່ເຫຼັກໄຟຟ້າ.
③ ໃຫ້ຖອດກະປ໋ອງແກັສບິວເທນທີ່ໃຊ້ແລ້ວອອກ.
④ ຫາກນຳໃຊ້ໃນອາຄານ ຕ້ອງເປີດລະບາຍອາການທັນທີ.
⑤ ຫ້າມວາງເຕົາແກັສພົກພາຊ້ອນກັນ ເພື່ອເກັບມ້ຽນ.
⑥ ເມື່ອຕ້ອງການຖິ້ມກະປ໋ອງແກັສບິວເທນທີ່ໃຊ້ແລ້ວ ຕ້ອງປ່ອຍແກັສທີ່ເຫຼືອອກໃຫ້ໝົດ ໃນບໍລິເວນທີ່ມີການຖ່າຍເທອາກາດທີ່ດີ ຫຼື ກາງແຈ້ງ ແລະ ຖິ້ມໃນສະຖານທີ່ທີ່ກຳນົດໄວ້.

ບໍລິສັດແກັສຈະເຂົ້າກວດສອບຄວາມປອດໄພຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ ເພື່ອໃຫ້ໝັ້ນໃຈວ່າໃຊ້ແກັສຢ່າງປອດໄພ ແລະ ເນື່ອງຈາກເປັນຂໍ້ບັງຄັບຕາມກົດໝາຍ ກະລຸນາຢູ່ບ້ານເພື່ອຮັບການກວດສອບຕາມຮອບ. ໃນປັດຈຸບັນ ໄດ້ມີການພັດທະນາອຸປະກອນດ້ານຄວາມປອດໄພຕ່າງໆ ເຊັ່ນຕົວຕັ້ງເວລາວາວແກັສ, ວາວປິດແກັສ ແລະ ສັນຍານເຕືອນຄາບອນໂມໂນໄຊ (CO) ເພື່ອໃຫ້ໃຊ້ງານແກັສໄດ້ຢ່າງປອດໄພຫຼາຍຂຶ້ນ.
ອຸບັດຕິເຫດຈາກແກັສສ່ວນໃຫຍ່ມັກເກີດຈາກການດູແດຮັກ ແລະ ຈັດການສາອຸປະກອນແກັສຢ່າງລະເລີຍ ເຊິ່ງນຳໄປສູ່ການຮົ່ວໄຫຼຂອງແກັສ. ອຸບັດຕິເຫດທີ່ພົບເລື້ອຍ ຄືການຂາດອາກາດຫາຍໃຈຈາກແກັສ ແລະ ການລະເບີດຂອງແກັສ. ການນຳໃຊ້ແກັສຢ່າງປອດໄພຈຶ່ງເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ສຸດ. ຖ້າທ່ານໄດ້ກິ່ນບາງຢ່າງແປກໆ ຂະນະທີ່ໃຊ້ແກັສ(ເຊັ່ນ ກິ່ນຄ້າຍຄືຫົວຫອມເນົ່າ) ສາມາດກວດສອບການຮົ່ວຂອງແກັສໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງ. ປະສົມນ້ຳຢາລ້າງຈານກັບນ້ຳໃນອັດຕາສ່ວນ 1:1 ແລ້ວທາບໍລິເວນຂໍ້ຕໍ່ທໍ່ ຫຼື ສາຍແກັສ. ຖ້າບໍ່ມີປະຕິກະລິຍາໃດໆ ສະແດງວ່າທຸກຢ່າງປົກກະຕິ. ແຕ່ຖ້າມີຟອງອາກາດເກີດຂຶ້ນ ສະແດງວ່າມີການຮົ່ວຂອງແກັສ ແລະ ຕ້ອງດຳເນີນການດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້ທັນທີ.

ເຄື່ອງເຮັດຫ້ອງອຸ່ນ ຖືວ່າ ໄດ້ຕິດຕັ້ງທົ່ວທຸກເຮືອນ ໃນຂອບເຂດຕ່າງໆໃນຕົວເມືອງ ໝາຍຄວາມວ່າ ເພີ່ນຕິດຕັ້ງລະບົບທໍ້ນ້ຳອຸ່ນອ້ອມຮອບ ພື້ນ ຊັ້ນໃຕ້ດິນ ໂດຍເວລາເຮົາເປີດສະວິດແກັດແລ້ວ ມັນຈະຕົ້ມນ້ຳແລ່ນໄປມາໃສ່ໃນພື້ນເຮືອນ ໂດຍຈະເຮັດໃຫ້ພື້ນອຸ່ນ.

ປະເພດຂອງໝໍ້າອາຍນ້ຳ ມີທັງໝໍ້ອາຍນ້ຳທີ່ໃຊ້ຖ່ານຫີນອັດແທ່ງ, ໝໍ້ອາຍນ້ຳທີ່ໃຊ້ນໍ້າມັນ, ໝໍ້ອາຍນ້ຳທີ່ໃຊ້ແກັສ LPG ແລະ ໝໍ້ອາຍນ້ຳທີ່ໃຊ້ແກັສໃນເມືອງ. ໝໍ້ອາຍນ້ຳທີ່ໃຊ້ຖ່ານຫີນອັດແທ່ງມີລາຄາຖືກ ແຕ່ໃຊ້ງານບໍ່ສະດວກ ເພາະຕ້ອງໄດ້ປ່ຽນຖ່ານໃນເວລາທີ່ກຳນົດ.ຂໍ້ເສຍ ສອງ ປະການຂອງ ໝໍ້ອາຍນ້ຳທີ່ໃຊ້ນໍ້າມັນ ແລະ ໝໍ້ອາຍນ້ຳທີ່ໃຊ້ແກັສ LPG ແມ່ນ ມັນມີລາຄາສູງ ແລະ ຕ້ອງສັ່ງຊື້ນ້ຳມັນ ຫຼື ແກັສໃໝ່ທຸກຄັ້ງທີ່ມັນໝົດ. ນອກຈາກນີ້ ຖ້າວ່າເຮືອນທີ່ໃຊ້ແກັສ LPG ແລະ ໃຊ້ທໍ່ຢາງ ອາດເກີດການຮົ່ວຂອງແກສໄດ້. ດັ່ງນັ້ນຄວນປ່ຽນເປັນທໍ່ໂລຫະເພື່ອຄວາມປອດໄພ.ເຖິງແມ່ນວ່າຂໍ້ເສຍຂອງ ໝໍ້ອາຍນ້ຳທີ່ໃຊ້ແກັສໃນເມືອງເຊິ່ງສົ່ງແກັສຜ່ານທໍ່ຈະມີຕົ້ນທຶນການຕິດຕັ້ງເລີ່ມຕົ້ນສູງ. ແຕ່ສາມາດປະຢັດຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການທຳຄວາມຮ້ອນໄດ້ໃນໄລຍະຍາວ. ເພື່ອໃຊ້ງານໝໍ້ອາຍນ້ຳທີ່ໃຊ້ແກັສໃນເມືອງຢ່າງປອດໄພ ຄວນກວດສອບຂໍ້ຕໍ່ຂອງໝໍ້ອາຍນ້ຳວ່າບໍ່ມີການຫຼຸດຂອງທໍ່ອາຍເສຍ ຫຼື ບຸ້ມເສຍຫາຍກ່ອນການໃຊ້ງານ.

ເຄື່ອງທຳຄວາມຮ້ອນ ແລະ ເບາະໄຟຟ້າ ແມ່ນໃຊ້ເພື່ອສ້າງຄວາມອົບອຸ່ນ ແຕ່ມັນອາດຈະເຮັດໃຫ້ບິນໄຟຟ້າຂອງທ່ານແພງເກີນໄປ ແລະ ອາດ ຈະກະຈາຍຄື້ນແມ່ເຫຼັກໄຟຟ້າອອກມາຫຼາຍເກີນໄປໄດ້ ດັ່ງນັ້ນຄວນແນ່ໃຈວ່າທ່ານໃຊ້ຢ່າງເໝາະສົມ ນອກຈາກນີ້ ທ່ານຄວນລະ ມັດລະວັງ ບໍ່ໃຊ້ມັນຫຼາຍຈົນເກີນໄປ ເນື່ອງຈາກວ່າອາດເກີດອັນຕະລາຍໄດ້ ເພາະວ່າມັນອາດຈະຮ້ອນຈົນເກີດໄຟກໍ່ເປັນໄດ້.

ເຄື່ອງທຳຄວາມຮ້ອນດ້ວຍແກັສ ມັກໃຊ້ໃນການໃຫ້ຄວາມຮ້ອນພາຍໃນອາຄານ ແຕ່ຄວນລະມັດລະວັງຫາກໃຊ້ງານໃນເວລາກາງຄືນຂະນະນອນຫຼັບ. ຖ້າເປີດປະໄວ້ຕະຫຼອດຄືນ ອາດເກີດພາວະເປັນພິດຈາກຄາບອນໂມໂນໄຊໄດ້. ຢ່າລືມເປີດການລະບາຍອາກາດຢູ່ເລື້ອຍໆ. ອຸບັດຕິເຫດຈຳນວນຫຼາຍຍັງເກີດຈາກການໃຊ້ຜລິດຕະພັນເກົ່າ ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຄວນປະຕິບັດຕາມໄລຍະເວລາໃຊ້ງານທີ່ແນະນຳຂອງແຕ່ລະຜລິດຕະພັນຢ່າງເຂັ້ມງວດ.

ທ່ານສາມາດໂທເບີ 100 (KT), 106 (SK broadband) ໄດ້ຈາກທຸກທີ່ໃນປະເທດ ເພື່ອຂໍຕິດຕັ້ງໂທລະສັບ ໂດຍຍົກໂທລະສັບຂອງ ທ່ານຂຶ້ນມາກົດໂທໝາຍເລກດັ່ງກ່າວ ຈາກນັ້ນທ່ານຈະໄດ້ຮັບການຕໍ່ສາຍໃຫ້ລົມກັບສູນການໂທທີ່ເບິ່ງແຍງເລື່ອງຕ່າງໆ ສໍາລັບການຈ່າຍ ຄ່າໂທລະສັບນັ້ນ ກໍ່ສະດວກທ່ານສາມາດເລືອກໃຊ້ການຕັດເງິນໃນບັນຊີແບບອັດຕະໂນມັດ ເຊິ່ງຈະຕັດບັນຊີດ້ວຍຄ່າທຳນຽມ ບໍລິການ ຈາກ ບັນຊີທະນາຄານຂອງສະມາຊິກເປັນປະຈໍາທຸກເດືອນ ຫຼື ທ່ານສາມາດເຂົ້າເບິ່ງເວັບໄຊທ໌ຂອງຈີໂຣ (www.giro.or.kr, ☎1577-5500) ກໍ່ໄດ້ ແລະ ວິທີທີ່ກ່າວມານັ້ນ ທ່ານກໍ່ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງໄປທະນາ ຄານດ້ວຍຕົວເອງເລີຍ.

ໃນປະເທດຈະຂາຍໂທລະສັບມືຖືບໍ່ແພງ ແລະ ຄິດໄລ່ການເສຍຄ່າໂທເປັນລາຍເດືອນໃຫ້ຄົນທີ່ບໍ່ແມ່ນສັນຊາດເກົາຫຼີ. ທ່ານສາມາດໃຊ້ເງິນ ສົດຊື້ໂທລະສັບມືຖືໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ ໂດຍທ່ານຕ້ອງລົງທະບຽນບັດເພື່ອຂໍໝາຍເລກເບີໂທສຳລັບທ່ານໂດຍສະເພາະເລີຍ.

ຖ້າທ່ານບໍ່ມີບັດລົງທະບຽນ ທ່ານຕ້ອງໄດ້ໃຊ້ບໍລິການແບບຈ່າຍກ່ອນ (pre-paid) ເຊິ່ງເອີ້ນກັນວ່າ “ບັດໂທລະສັບ” ("card phone). ເຊິ່ງການບໍລິການນີ້ຈະບໍ່ມີຄ່າທໍານຽມສະມັກ ແລະ ຈະຄິດຄ່າບໍລິການຕ່າງຈາກລະຄາປົກກະຕິ ເຊິ່ງແພງກ່ວາຄ່າບໍລິການ ຂອງໂທລະສັບມື ຖືທົ່ວໄປເຫູັກໜ້ອຍ ແລະ ທ່ານສາມາດເຕີມເງິນຄ່າໂທລະສັບແບບ pre-paid ຂອງທ່ານດ້ວຍຈໍານວນເງິນ ທີ່ແຕກຕ່າງ ອອກໄປເລີ່ມຕົ້ນທີ 10,000 ວອນ. ບັດດັ່ງກ່າວສາມາດຊື້ໄດ້ໄກ້ໆ ໂຮງງານທີ່ມີພະນັກງານຊາວຕ່າງຊາດຫຼາຍ, ຕະຫຼາດອາຫານຕ່າງປະເທດ, ຫ້ອງການໄປສະນີ (ມີການຂາຍແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມພາກພື້ນ. ກະລຸນາປຶກສາ ☎1588-1300), ຫຼືຈະຊື້ທີ່ຮ້ານຂາຍຂອງຕົວແທນການສື່ສານກໍ່ໄດ້.

ສໍາລັບການໃຊ້ໂທລະສັບສາທາລະນະ ທ່ານຕ້ອງໃຊ້ຫຼຽນ ຫຼື ບັດຈ່າຍເງິນລ່ວງໜ້າ. ຖ້າທ່ານເລືອກເຂດເວລາໄດ້ດີ ທ່ານກໍ່ສາມາດປະຢັດ ຄ່າໂທທາງໄກໄປຕ່າງປະເທດໄດ້. ຄ່າບໍລິການຄ່າໂທລະສັບ ແມ່ນ 70 ວອນ ຕໍ່ 180 ວິນາທີ, ແລະ ຄ່າໂທທາງໄກແມ່ນ 70 ວອນຕໍ່ 38 ວິນາທີ.

ໂທລະສັບສາທາລະນະ ຈະມີປຸ່ມກົດໂທເບີສຸກເສີນສີແດງ ເຊິ່ງທ່ານສາມາດໃຊ້ແຈ້ງຕໍາຫຼວດ, ດັບເພີງໄດ້ ໂດຍການກົດປຸ່ມດັ່ງກ່າວ ຈາກນັ້ນ ກໍ່ຕາມດ້ວຍໝາຍເລກບໍລິການ ໂດຍບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງໃຊ້ຫຼຽນ ຫຼື ບັດໂທລະສັບເລີຍ. ຄວນຈື່ໝາຍເລກສຸກເສີນຕໍ່ໄປນີ້ໃວ້ ເປັນຂໍ້ມູນ:

ເພື່ອທີ່ຈະໂທລະສັບ ໄປຕ່າງປະເທດ ໂດຍໃຊ້ໂທລະສັບສາທາລະນະ, ຂໍແນະນໍາໃຫ້ທ່ານຊື້ບັດໂທທາງອິນເຕີເນັດ, ຫຼື ຊື້ຈາກຮ້ານຂາຍ ເຄື່ອງສໍາລັບຊາວຕ່າງຊາດ ຫຼື ຮ້ານສະດວກຊື້ທົ່ວໄປກໍ່ໄດ້.

ໃນປະເທດເກົາຫຼີ ມີຮູບແບບກະຈາຍສັນຍານຊະນິດຕ່າງໆຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ທີ່ໃຫ້ບໍລິການສັນຍານທົ່ວໄປ, ສັນຍານໂທລະພາບເຄເບີ້ນ, ການກະຈາຍສັນຍານໃນພາກພື້ນ, ສັນຍານທາງດາວທຽມ (Sky Life), ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການກະຈາຍສັນຍານພາກພື້ນດິນ (KBS, MBC, and SBS). ວ່າງໝໍ່ໆ ມານີ້ ໂທລະພາບທີ່ຈ່າຍຜ່ານອິນເຕີເນັດ ກາຍເປັນທີ່ນິຍົມຫຼາຍ. ບາງບໍລິສັດສັນຍານໂທລະພາບເຄເບີ້ນ ໃນພາກ ພື້ນ ຫຼື IPTV ໄດ້ໃຫ້ບໍລິການແບບພ້ວງກັນກັບອິນເຕີເນັດຄວາມໄວສູງ. ດັ່ງນັ້ນຖ້າທ່ານສະມັກໃຊ້ບໍລິການທັງ ສອງໄປພ້ອມໆ ກັນ ທ່ານກໍ່ຈະໄດ້ບໍລິການໂດຍລວມທີ່ລາຄາຖືກກ່ວາປົກກະຕິ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈທີ່ຈະໃຊ້ສະເພາະອິນເຕີເນັດພຽງຢ່າງດຽວ ໃຫ້ທ່ານປຽບທຽບການບໍລິການ ແລະ ລາຄາທີ່ສະເໜີໂດຍຜູ້ໃຫ້ບໍລິການ ສື່ສານ ແຕ່ລະລາຍຢ່າງຮອບຄອບ, ຖ້າທ່ານບໍ່ສາມາດຈ່າຍຄ່າອິນເຕີເນັດສ່ວນຕົວຢູ່ເຮືອນໄດ້ ທ່ານກໍ່ສາມາດມີຫ້ອງ ພີຊີ (PC room) ໃກ້ບ້ານ ທ່ານເປັນທາງເລືອກທີ່ປະຢັດ ເຊິ່ງເປີດໃຫ້ບໍລິການຕະຫຼອດ 24 ຊົ່ວໂມງ ແລະ ລາຄາຈະຢູ່ທີ່ 1.500 ເຖິງ 2.000 ວອນຕໍ່ຊົ່ວໂມງ ເຊິ່ງຂຶ້ນ ກັບເຂດທີ່ມັນຕັ້ງຢູ່.

ຂີ້ເຫຍື່ອແມ່ນຈະຖືກແຍກອອກເປັນແຕ່ລະປະເພດ ແລະ ມີມື້ ແລະ ເວລາເກັບສະເພາະ. ສິ່ງສໍາຄັນຄື ທ່ານຄວນແຍກແລະບັນຈຸຂີ້ ເຫຍື່ອ ຂອງທ່ານແຕ່ລະປະເພດອີງຕາມຄູ່ມືໃນເມືອງຂອງທ່ານ. ປົກກະຕິແລ້ວຈະເກັບຂີ້ເຫຍື່ອໃນຕອນເຊົ້າ ເຊິ່ງທ່ານຄວນເອົາຂີ້ເຫຍື່ອຂອງ ທ່ານ ອອກມາໄວ້ໜ້າບ້ານຫຼັງ 10 ໂມງກາງຄືນໃນຄືນກ່ອນລົດເກັບຂີ້ເຫຍື່ອຈະມາເອົາ.

ຂີ້ເຫຍື່ອທົ່ວໄປ ທີ່ບໍ່ແມ່ນສິ່ງເສດເຫຼືອອາຫານ ແລະ ສິ່ງທີ່ນຳມາໃຊ້ຄືນໄດ້ນັ້ນ ແມ່ນໃຫ້ຈັດແບ່ງໃສ່ຖົງຢາງຂີ້ເຫຍື້ອ ແຍກເປັນແຕ່ ລະຊະນິດແລ້ວ ຈຶ່ງຖີ້ມ.

ຂຶ້ນກັບແຕ່ລະຂົງເຂດທີ່ທ່ານອາໄສຢູ່, ທ່ານຄວນຄັດແຍກສິ່ງເສດເຫຼືອ ແລະ ຖິ່ມໃສ່ຖົງສໍາລັບໃສ່ຂີ້ເຫຍື່ອຈາກເສດອາຫານ ຫຼື ຖິ້ມລົງຖັງ ສະເພາະ. ໃນແຕ່ລະຂົງເຂດ ກໍ່ມີລະບົບ RFID ແລະ ລະບົບທໍາລາຍເສດອາຫານໂດຍຂຶ້ນກັບແຕ່ລະທ້ອງຖິ່ນ.

ສຳລັບຂີ້ເຫຍື້ອ ທີ່ສາມາດໝູນໃຊ້ຄືນໄດ້ ປະກອບມີ: ເຈ້ຍ, ແກ້ວ, ເຫຼັກ, ກະປ່ອງ, ຖົງຢາງ, ເຈ້ຍຫໍ່(ປະເພດທີ່ມີ ມີຮູບສາມແຈໝາຍ ໃສ່ວ່າ ໝູນໃຊ້ຄືນໄດ້ ເຊັ່ນ: PP, OTHER, LDPE ແລະ ອື່ນໆ ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍ) ຢາງພຣາສະຕິກ (ຕຸກນ້ຳອັດ ລົມ,ຕຸກຢາງ ບັນພອດ(EPS), ວັດສະດຸຫຸ້ມຫໍ່(ໂຟມສະຕິໂຣ), ກ່ອງ(ຕຸກນ້ຳຫວານ, ຕຸກສະບູ) ແລະ ອື່ນໆ, ຊຶ່ງເຫຼົ່ານີ້ ລ້ວນແລ້ວແຕ່ແມ່ນ ຂີ້ເຫຍື່ອທີ່ເກັບມາໝູນໃຊ້ຄືນໄໝ່ໄດ້ ສະນັ້ນ ຕ້ອງປະໃວ້ໃຫ້ແຫ້ງ ແລະ ທຸບໃຫ້ແປ ກ່ອນຈຶ່ງຖິ້ມ. 

ເພື່ອທີ່ຈະຖິ້ມຂີ້ເຫຍື່ອຂະໜາດໃຫຍ່ ເຊັ່ນເຟີນີເຈີ ຫຼື ເຄື່ອງໃຊ້ໄຟຟ້າທີ່ເພແລ້ວ ທ່ານຈະຕ້ອງໄປຊື້ສະຕິກເກີ້ຈາກສູນຊຸມຊົນຂອງທ່ານ ເພື່ອ ເອົາມາຕິດໃສ່ຂີ້ເຫຍື່ອດັ່ງກ່າວ ຈາກນັ້ນທ່ານຈຶ່ງສາມາດເອົາຂີ້ເຫຍື່ອນັ້ນມາວາງຖິ້ມໃວ້ໜ້າບ້ານ ເພື່ອໃຫ້ທາງພະນັກງານອະນາໄມ ມາເກັບ ເອົາໄປ, ສໍາລັບລາຄາຂອງສະຕິກເກີ້ ຈະແຕກຕ່າງກັນອອກໄປຕາມປະເພດ ແລະ ຂະໜາດຂອງຂີ້ເຫຍື່ອ ເຊິ່ງຮ້ານຄ້າຍ່ອຍ ບາງຮ້ານ ກໍ່ໄດ້ ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ຂາຍສະຕິກເກີ້ນີ້ເຊັ່ນກັນ ຂຶ້ນກັບນະໂຍບາຍຂອງແຕ່ລະຂົງເຂດ. ໃນຂະນະທີ່ອາພັດເມັນບາງບ່ອນ ຈະສາມາດຈັດການ ກັບຂີ້ເຫຍື່ອດັ່ງກ່າວແທນທ່ານໄດ້ ຖ້າທ່ານຈ່າຍຄ່າບໍລິການໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ.

ເຫດສຸກເສີນແມ່ນຫຍັງ? ເຫດສຸກເສີນ ໝາຍເຖິງກໍລະນີທີ່ເກີໄຟໄໝ້, ໄດ້ຮັບບາດເຈັບ ຫຼື ເຈັບປ່ວຍກະທັນຫັນ. ໃນກໍລະນີດັ່ງກ່າວ ໃຫ້ໂທແຈ້ງ 119. ພວກເຂົາຮັບສາຍຕະຫຼອດ 24 ຊົ່ວໂມງ ແລະ ຈະສົ່ງເຈົ້າໜ້າທີ່ກູ້ໄພໄປທີ່ເກີດເຫດ.

ມີສູນປະສົບການຄວາມປອດໄພ 119 ທັງໝົດ 13 ແຫ່ງ ແລະ ສະຖານີດັບເພີງ 242 ແຫ່ງທົ່ວປະເທດ ທີ່ໃຫ້ບໍລິການສຶກສາດ້ານຄວາມປອດໄພຟຣີ. ແຕ່ລະສູນປະສົບການຄວາມປອດໄພມີສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກສຳລັບການຝຶກປະສົບການໂດຍສະເພາະ(ກ່ຽວກັບເຄື່ອງບິນ, ເຮືອ, ການຫຼິ້ນໃນນ້ຳ, ສະຖານະການແອອັດ ແລະ ອື່ນໆ). ກວດສອບສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກທີ່ແຕ່ລະສູນມີ ແລະ ຈອງລ່ວງໜ້າຜ່ານທາງໂທລະສັບ ຫຼື ເວັບໄຊຂອງສູນ.