-
01แนะนำประเทศสาธารณรัฐเกาหลี
-
02บริการความช่วยเหลือครอบครัวหลากวัฒนธรรมและคนต่างชาติ
-
03การพำนักถาวรและการขอสัญชาติ
-
04ความเป็นอยู่และวัฒนธรรมของชาวเกาหลี
-
05การตั้งครรภ์และการเลี้ยงดูบุตร
-
06การศึกษาสำหรับบุตร
-
07สุขภาพและการรักษาพยาบาล
-
08ระบบหลักประกันสังคม
-
09การจ้างงานและแรงงาน
-
10ภาคผนวก
-
วิดีโอแนะนำบทเรียน
-
คำถามที่มักถามกัน FAQ
-
สถานะของศูนย์ครอบครัว
-
หมายเลขโทรศัพท์ของ สายด่วน ช่วยเหลือฉุกเฉิน ทานูรี
-
มูลนิธิช่วยเหลือเยาวชนผู้มีภูมิหลังเป็นผู้อพยพ
-
ข้อมูลทั่วไปและหมายเลขโทรศัพท์ของศูนย์์จัดหางานใหม่สตรีเซอิล ศูนย์งานใหม่สตรี (เซอิลเซ็นเตอร์)
-
ข้อมูลกองและสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง·ชาวต่างชาติ
-
รายละเอียดการท่องเที่ยวของหน่วยงานรัฐวิสาหกิจการท่องเที่ยวประเทศเกาหลี
-
เบอร์ติดต่อของสถานทูตสำคัญ ๆ ในประเทศเกาหลี
-
คำแนะนำ การปกป้องข้อมูลส่วนบุคคล
-
ศูนย์โทรศัพท์ Danuri : 1577-1366
가족상담전화 : 1644-6621
21F, 173, Toegye-ro, Jung-gu, Seoul (Chungmuro 3-ga, Namsan Square Building)
Copyright ⓒ KOREA INSTITUTE FOR HEALTHY FAMILY. All Rights Reserved
การศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น
- Home
- การศึกษาสำหรับบุตร
- การศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น
การศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น
โรงเรียนมัธยมต้นมีหลักสูตร 3 ปี จะมีการมอบหมายให้เข้าเรียนโดยทำการ จับฉลากตามภูมิภาคและกลุ่มโรงเรียน, กรณีในพื้นที่ ที่ระยะทางและการเดินทางไม่สะดวก จะมีการมอบหมายให้เข้าเรียนตามเขตโรงเรียนมัธยมที่กำหนดโดยผู้อำนวยการ โรงเรียนมัธยมต้นเป็นการศึกษาภาคบังคับ เช่นเดียวกับโรงเรียนประถมศึกษา โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย, กรณีที่ผู้ปกครองไม่ส่งเด็กเข้าเรียน อาจถูกปรับได้
01เนื้อหาในหลักสูตร
การศึกษาระดับมัธยมต้นประกอบด้วยการเรียนการสอนวิชาและกิจกรรมสร้างสรรค์เชิงประสบการณ์ ซึ่งเป็นการต่อยอดจากผลลัพธ์ที่ได้รับจากการศึกษาระดับประถมศึกษา และมีเป้าหมายเพื่อพัฒนาความสามารถพื้นฐานที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตประจำวันและการเรียนรู้ พร้อมทั้งปลูกฝังบุคลิกภาพที่ดีและความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตย นักเรียนจะได้เรียนวิชาต่าง ๆ เช่น ภาษาเกาหลี สังคมศึกษา (รวมถึงประวัติศาสตร์)/ศีลธรรมศึกษา คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์/เทคโนโลยีและการงานอาชีพ/สารสนเทศ พลศึกษา ศิลปะ (ดนตรี/ทัศนศิลป์) และภาษาอังกฤษ นักเรียนเรียนประมาณ 8 วิชาต่อภาคเรียน กิจกรรมสร้างสรรค์เชิงประสบการณ์เป็นกิจกรรมนอกหลักสูตรที่นักเรียนนำสิ่งที่เรียนในหลักสูตรมาประยุกต์และฝึกฝนจริง ผ่านกิจกรรมอิสระและกิจกรรมการปกครองตนเอง กิจกรรมชมรม และกิจกรรมแนะแนวอาชีพ (สำหรับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 และ 3 ได้แก่ กิจกรรมอิสระ กิจกรรมชมรม กิจกรรมอาสาสมัคร และกิจกรรมแนะแนวอาชีพ) นักเรียนจะได้สร้างอัตลักษณ์ของตนเอง ส่งเสริมทัศนคติในการอยู่ร่วมกับผู้อื่น และพัฒนาความสามารถในการสำรวจเส้นทางอาชีพอย่างกระตือรือร้น ชั้นเรียนในระดับมัธยมต้นมีความยาวคาบละ 45 นาที โดยทั่วไปโรงเรียนจะมี 6 หรือ 7 คาบต่อวัน โรงเรียนมัธยมต้นแตกต่างจากระดับการศึกษาอื่น ๆ ตรงที่มีการดำเนินโปรแกรมภาคเรียนอิสระ และกิจกรรมชมรมกีฬาของโรงเรียน หนึ่งภาคเรียนของชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จะใช้สำหรับโปรแกรมภาคเรียนอิสระ ซึ่งนักเรียนจะได้เข้าร่วมกิจกรรมสำรวจอาชีพที่หลากหลาย เพื่อค้นหาความถนัดของตนเองและออกแบบอนาคตของตน กิจกรรมชมรมกีฬาของโรงเรียนจะมีการเลือกกีฬาหลากหลายชนิดตามความสนใจของนักเรียน เพื่อส่งเสริมสมรรถภาพทางกายและเปิดโอกาสให้มีการเคลื่อนไหวร่างกายอย่างหลากหลาย กิจกรรมชมรมใช้เวลา 34 ถึง 68 ชั่วโมงต่อปี ขึ้นอยู่กับระดับชั้น
“ความรุนแรงในโรงเรียน” หมายถึงการกระทำใด ๆ ที่เกิดขึ้นกับนักเรียน ไม่ว่าจะภายในหรือภายนอกโรงเรียน ที่ก่อให้เกิดการบาดเจ็บทางร่างกายหรือจิตใจ หรือก่อให้เกิดความเสียหายต่อทรัพย์สิน ซึ่งรวมถึง การทำร้ายร่างกาย การโจมตี การกักขัง การข่มขู่ การลักพาตัว การดูหมิ่น การหมิ่นประมาท การรีดไถ การบังคับ การใช้ให้ทำงาน การล่วงละเมิดทางเพศ การกลั่นแกล้ง และการกลั่นแกล้งทางอินเทอร์เน็ต
- การกระทำที่ระบุไว้ในคำจำกัดความข้างต้นเป็นเพียงตัวอย่างเท่านั้น
- สีหน้าอึมครึมและไร้เรี่ยวแรงกว่าปกติ
- มีปฏิกิริยาตอบสนองรุนแรงและอ่อนไหวกว่าปกติ แม้แต่กับเรื่องเล็กน้อย เช่น ตกใจแค่กับการถูกเรียกชื่อ
- เกลียดหรือกลัวการไปโรงเรียน
- ขาดเรียนโดยไม่มีเหตุผล หรือขอให้พาไปย้ายโรงเรียน
- มีบาดแผลหรือรอยช้ำตามร่างกายเป็นประจำ และอยากอยู่คนเดียว
- มีการขีดเขียนที่แสดงถึงความสิ้นหวัง(เช่น อยากตาย) หรืออาฆาตแค้น (เช่น ตายไปซะ)
- ไม่มีการโต้กลับ แม้จะถูกเพื่อนนินทาว่าร้าย
- ถูกทอดทิ้งหรือกีดกันเมื่อมีกิจกรรมกลุ่มหรือกิจกรรมต่างๆ ในชั้นเรียน
- ช่วงพักเบรคหรือพักกลางวัน มักหลีกเลี่ยงเพื่อนๆ และอยู่ในพื้นที่ที่มีแต่ตนเอง(เช่น ห้องน้ำ)
- เสื้อผ้าชำรุดเสียหาย หรือมักจะมีอุปกรณ์การเรียน, ของส่วนตัวหายบ่อยๆ
- พยายามไม่เข้าร่วมกิจกรรมของโรงเรียนหรือกิจกรรมที่ทำเป็นกลุ่ม
- จำนวนครั้งของการมาสาย ออกก่อนเวลา และขาดเรียน เพิ่มมากขึ้นโดยไม่มีเหตุผลพิเศษ
- ตรวจสอบอุปกรณ์สื่อสารบ่อยครั้งด้วยสีหน้าไม่สบายใจและมีปฎิกิริยาตอบสนองอย่างอ่อนไหว
- ถูกโจมตีซ้ำ ๆ ในห้องแชทกลุ่ม
- ขอค่าขนมเพิ่มมากขึ้น หรือมีค่าใช้จ่ายของอุปกรณ์ออนไลน์มากเกินไป
- แสดงความไม่ชอบอย่างรุนแรงและมีปฎิกิริยาตอบสนองอย่างอ่อนไหว หากพ่อแม่จับหรือดูอุปกรณ์สื่อสารของตน
- ดูตื่นตระหนกหรือทุกข์ทรมานใจ หลังจากดูข้อความหรือแชท
- ถูกเรียกด้วยชื่อเล่นที่ดูหมิ่นหรือคำหยาบมากกว่าจะเรียกชื่อจริงๆ หรือโดนโพสเหน็บแนบหรือใส่ร้ายจำนวนมากบนโลกไซเบอร์
- สถานะ หรืออารมณ์ของภาพในบริการเครือข่ายสังคม (โซเชียลมีเดีย) เปลี่ยนไปเป็นความรู้สึกเศร้าหมองหรือด้านลบอย่างฉับพลัน
- ระยะเวลาในการใช้คอมพิวเตอร์หรืออุปกรณ์สื่อสารมากเกินไป
- คนที่ไม่สนิทรู้เรื่องเล่าหรือข่าวลือของลูก
- จู่ๆ ก็หลีกเลี่ยงการใช้โทรศัพท์มือถือหรือลบบัญชีโซเชียล
ในโรงเรียน
- การรายงานด้วยวาจา
- กล่องรับแจ้งเหตุ
- แบบสำรวจ
- อีเมล
- ครูประจำชั้นควรส่งแนวทางการป้องกันและการรายงานความรุนแรงในโรงเรียนให้นักเรียนเป็นประจำทางอีเมล ควรแนบแบบฟอร์มรายงานในอีเมลด้วย เพื่อให้นักเรียนสามารถตอบกลับและรายงานได้ทันที
- บริการเครือข่ายสังคม (โซเชียลมีเดีย)
- เว็บไซต์
- โทรศัพท์มือถือ
- โปสเตอร์
นอกโรงเรียน
- สำนักงานตำรวจแห่งชาติ 112
- ศูนย์รับแจ้งความรุนแรงในโรงเรียน 117
- เจ้าหน้าที่ตำรวจประจำโรงเรียน
(1)โรงเรียน
หน่วยงานรับผิดชอบความรุนแรงในโรงเรียน
เมื่อเด็กแจ้งว่าตนเองถูกกระทำความรุนแรงกับหน่วยเฉพาะกิจด้านความรุนแรงในโรงเรียนภายในโรงเรียน หน่วยงานดังกล่าวจะรายงานเหตุการณ์ไปยังสำนักงานการศึกษาภายใน 48 ชั่วโมงหลังจากยืนยันข้อเท็จจริงเบื้องต้นเกี่ยวกับผู้เสียหายและผู้กระทำ หลังจากนั้น เจ้าหน้าที่สอบสวนความรุนแรงในโรงเรียนจากศูนย์ Zero School Violence ของสำนักงานการศึกษา หรือจากหน่วยเฉพาะกิจด้านความรุนแรงในโรงเรียน และครูผู้สอนจะพบกับนักเรียน ผู้ปกครอง ฯลฯ โดยตรงเพื่อทำการสอบสวนกรณีดังกล่าว หน่วยเฉพาะกิจด้านความรุนแรงในโรงเรียนจะพิจารณาว่าผู้อำนวยการโรงเรียนสามารถดำเนินการแก้ไขปัญหาภายในโรงเรียนเองได้หรือไม่ โดยพิจารณาจากผลการสอบสวน หากเข้าเกณฑ์ที่สามารถแก้ไขปัญหาได้ภายใน และนักเรียนผู้เสียหายรวมถึงผู้ปกครองยินยอม ผู้อำนวยการโรงเรียนสามารถดำเนินการแก้ไขได้เอง แต่หากไม่เข้าเกณฑ์ที่สามารถแก้ไขได้ภายใน หรือหากนักเรียนผู้เสียหายและผู้ปกครองไม่ยินยอม โรงเรียนจะส่งเรื่องให้คณะกรรมการมาตรการรับมือความรุนแรงในโรงเรียนซึ่งจัดตั้งขึ้นในสำนักงานการศึกษาเป็นผู้พิจารณา
- ศูนย์ Zero School Violence: เป็นหน่วยงานเฉพาะทางภายในสำนักงานการศึกษาที่ดำเนินการสนับสนุนแบบบูรณาการ เช่น การเยียวยานักเรียนที่เป็นเหยื่อความรุนแรงในโรงเรียน การฟื้นฟูความสัมพันธ์ระหว่างนักเรียนผู้เสียหายและผู้กระทำ และให้คำปรึกษาทางกฎหมายสำหรับนักเรียนผู้เสียหาย
- พนักงานสอบสวนการใช้ความรุนแรงในโรงเรียน : ผู้เชี่ยวชาญในการตรวจสอบ·ให้คำปรึกษาเกี่ยวกับความรุนแรงในโรงเรียน ซึ่งศึกษาธิการ(หรือ อธิบดีศึกษาธิกา) แต่งตั้ง・มอบหมาย เพื่อให้ตรวจสอบความจริงเกี่ยวกับการกระทำหรือถูกกระทำในคดีความรุนแรงในโรงเรียน
วีคลาส (Wee) (ฝ่ายที่ปรึกษาของโรงเรียน)
ฝ่ายที่ปรึกษา ระดับ 1 ก่อตั้งอยู่ในโรงเรียน สำหรับนักเรียนที่ประสบกับปัญหาชีวิตในโรงเรียน เนื่องจากเหตุผลหลายประการ บริการให้คำปรึกษาและความช่วยเหลือด้านจิตวิทยาเพื่อการปรับตัวในโรงเรียน
(2)คณะกรรมการโรงเรียน(สนับสนุน)
คณะกรรมการพิจารณาแผนรับมือกับความรุนแรงในโรงเรียน
คณะกรรมการมาตรการรับมือความรุนแรงในโรงเรียน เป็นคณะกรรมการตามกฎหมายภายในสำนักงานการศึกษา มีหน้าที่พิจารณาเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการป้องกันและการรับมือกับความรุนแรงในโรงเรียน คณะกรรมการจะพิจารณาด้านการป้องกันและรับมือกับความรุนแรงในโรงเรียน การคุ้มครองนักเรียนผู้เสียหาย การให้การศึกษาและแนะแนวกับนักเรียนผู้กระทำ และการระงับข้อพิพาทระหว่างนักเรียนผู้เสียหายกับนักเรียนผู้กระทำ
วีเซ็นเตอร์(Wee) (ศูนย์สนับสนุนการให้คำปรึกษานักเรียน)
หน่วยงานให้คำปรึกษา ระดับ 2 ก่อตั้งในสำนักงานสนับสนุนการศึกษา เพื่อช่วยเหลือนักเรียนที่มีปัญหา ที่ยากต่อการรักษาและชี้นำทางจากโรงเรียน บริการวินิจฉัย รักษาและให้คำปรึกษาแบบมืออาชีพ
วีสคูล (Wee)
หน่วยงานให้คำปรึกษา ระดับ 3 ก่อตั้งในสำนักงานการศึกษา ในเขตเมืองและจังหวัด
สำหรับนักเรียนที่เผชิญวิกฤติรุนแรงเช่นการถูกระงับโรงเรียน ต่างๆ ที่ต้องการรักษาและการศึกษาระยะยาว
โปรแกรมอบรมทางเลือกโรงเรียนประจำต่างๆ บริการให้คำปรึกษา การรักษาและการอบรมที่หลากหลาย
(3)โครงการและกลุ่มสังคมสงเคราะห์
ทีมช่วยเหลือ SOS จากความรุนแรงในโรงเรียน
มูลนิธิต้นไม้สีเขียว ได้สร้างทีมช่วยเหลือ SOS จากความรุนแรงในโรงเรียน, การจัดหาโปรแกรมที่หลากหลายเพื่อการเยียวยา นักเรียนที่ตกเป็นเหยื่อและผู้กระทำผิด ครอบครัว จากการได้รับความรุนแรงในโรงเรียน, การป้องกันความรุนแรงในโรงเรียนและการแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับโรงเรียน โทร (☎1588-9128) หรือทางออนไลน์ (www.btf.or.kr)
คำปรึกษาวัยรุ่น 1388
Youth Counseling 1388 เป็นบริการให้คำปรึกษาที่ดำเนินการโดยกระทรวงความเสมอภาคทางเพศและครอบครัว สามารถปรึกษากับนักจิตวิทยามืออาชีพได้ตลอด 24 ชั่วโมง ทุกวัน ตลอดทั้งปี เกี่ยวกับปัญหาหลากหลาย เช่น ความเสียหายจากความรุนแรงในโรงเรียน หรือปัญหาความสัมพันธ์กับเพื่อน สามารถติดต่อผ่านโทรศัพท์ (☎1388), ออนไลน์ (www.cyber1388.kr) และข้อความหรือ KakaoTalk (#1388)
ซังดามี แซม
Sangdami-ssam เป็นบริการให้คำปรึกษาผ่านมือถือที่ให้การสนับสนุนด้านคำปรึกษาและค่ารักษาเกี่ยวกับความรุนแรงในโรงเรียน โดยเป็นความร่วมมือระหว่างกระทรวงศึกษาธิการ ธนาคาร KB Kookmin, Kakao และสมาคมแพทย์โอเพ่นของเกาหลี ค้นหา “Sangdami-ssam” บน KakaoTalk แล้วเพิ่มเป็นเพื่อน จากนั้นส่งข้อความเพื่อปรึกษากับที่ปรึกษามืออาชีพ (เวลาทำการ: วันธรรมดา 10:00–24:00 ยกเว้นวันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดนักขัตฤกษ์) จะมีการสนับสนุนค่าบำบัดหรือให้คำปรึกษาสูงสุดไม่เกิน 800,000 วอนต่อคน สำหรับนักเรียนจำนวนไม่เกิน 150 คนต่อปี โดยรวมถึงนักเรียนผู้เสียหาย นักเรียนผู้กระทำ และนักเรียนที่มีความเสี่ยงสูงต่อความรุนแรงในโรงเรียนที่ได้รับคำปรึกษาแล้ว
‘ซังดาฮีแชบ’ จากนั้นคลิกที่ไอคอน เพิ่มเพื่อน
วีเป็นชื่อย่อของ “WE + Education”, หรือ “WE + Emotion”
-
- Safe-net ระดับ 1 วีคลาส (Wee)
-
- ก่อตั้งในสำนักงานสนับสนุนการศึกษาตามเขตภูมิภาค
- บริการสนับสนุน การวินิจฉัยเฉพาะทางต่อนักเรียนกลุ่มเสี่ยง เพื่อการให้คำปรึกษาและการรักษาที่เหมาะสม
- นักเรียนทั่วไปและนักเรียนที่ไม่ปรับตัวในโรงเรียน ((ความรุนแรงในโรงเรียน, เสี่ยงถูกระงับการเรียน, การกลั่นแกล้ง, ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล, การเสพติดสื่อ, การประพฤติมิชอบ ฯลฯ)
-
- Safe-net ระดับ 2 วีเซ็นเตอร์ (Wee)
-
- ก่อตั้งในสำนักงานสนับสนุนการศึกษาตามเขตภูมิภาค
- บริการสนับสนุน การวินิจฉัยเฉพาะทางต่อนักเรียนกลุ่มเสี่ยง เพื่อการให้คำปรึกษาและการรักษาที่เหมาะสม
- นักเรียนที่ต้องการคำปรึกษาและนักเรียนกลุ่มเสี่ยงที่ยากต่อการรักษาและชี้นำทางจากโรงเรียน
-
- Safe-net ระดับ 3 วีสคูล (Wee)
-
- ก่อตั้งในสำนักงานการศึกษา เขตเมืองและต่างจังหวัด
- การอบรมประจำสำหรับนักเรียนกลุ่มเสี่ยง ที่ต้องการรักษาจากระยะกลางไปจนถึงระยะยาว
- นักเรียนที่อยู่ในช่วงวิกฤต ที่ต้องการรักษาจากระยะกลางไปจนถึงระยะยาว
